29 روز گذشت ....






دلم برای کسی تنگ است که طلوع عشق را به قلب من هدیه می دهد ، دلم برای کسی تنگ است که با زیبایی کلامش مرا در عشقش غرق می کند ، دلم برای کسی تنگ است که تنم آغوشش را می طلبد ، دلم برای کسی تنگ است که قلب من برای داشتنش عمرها صبر می کند ، دلم برای کسی تنگ است ، دلم برای تو تنگ است .



چه بی صدا رفتی ، من ماندم و این دل بی قرار ، فقط کاش جوابی داشتی !

  در کدامین وادیه ایستاده ام ، به تماشا نشسته ام دور دستهای ناپیدا را ، گاه صخره های سنگی ، گاه ظلمت این کویر ، گاه این آسمان قرمز و نارنجی ، کسی نیست من تنها بر روی تپه ای شنی نرم و آرام نشسته ام ، به کجا می نگرم به آن گرمای سوزان یا به قلب گر گرفته ام ، به چه می اندیشم ؟ به او که خلق کرد و رهایم کرد ، یا منی که آزاد شده ام تا بنشینم و بنگرم . افکارم در این بادیه نیز به روی تو باز ست دوباره دلم تشنه توست ، تشنه نگاه تو ، کلام تو ، هر آنچه زتوست . 

 سخت خسته از این همه حسرت ، من کجایم ؟ من کجای دنیا ؟ در این صحرای بی آب و علف دنیا خیمه گه خستگی هایم کحاست ؟ قبیله من کجاست ؟ گدشته من کیست ؟ من کجای زمانم ؟ به که عبادت می کنم ؟ می دانم قنوت و قناتم از برای دلم نیست از برای نیازست و سردرگریبانم با روزهایم ، روزهای سوزانی است بر من و بر دل آتش گرفته و روح آزرده از پس پرده روزهای وحشت زده و من مانده ام یک دنیا حسرت بار پر از آرزوهای بر باد رفته ...

ای خالق برگ و سایه و باغ و گل و پروانه و آسمان آبی ، آهای خدا با توام با خود تو !  خدای شاپرکها ، خدای شکوفه ها ، خدای مهر و آیین ، خدای روزهای سخت و غم ، خدایی که در شادیها فراموشی ، آری خدا با توام من معترضم به این عدالتت ، من شاکی ام ، من چرا زن شده ام ؟ من چرا بی اراده خودم آمده ام ؟ خدای چرا من باید مادر باشم  و لطیف ؟ چرا من زیبا آفریدی ؟ چرا مرا زیبا آفریدی ولی نه آنچنان زیبا که دیگران ؟ خدایا چرا من باید لطیف و باشم و مادر ولی او باید تنومند و زروگو و پدر ؟ خدایا چرا من باید تو غربت غریب باشم و دیگری با تمام غربتش آشنا  ؟ خدایا چرا من باید منتظر باشم و او آزاد و رها ؟ خدایا چرا من باید پاک باشم و او باید مملو از هر چی گناه ؟ چرا گناه و جرم او گناه نیست ولی حتی دانستن معیار دوست داشتن گناه ؟ خدایا چرا تو این همه ظالمی ؟ خدایا چرا تو هم مانند بندگانت در آفرینش هم تبعیض قائل شدی ؟ خدایا چرا من نباید سنگ باشم و او باید باشد ؟ چرا من باید این همه عاشق باشم و  او خالی از مهر ؟

خدایا فلسفه نباف لطفا ! من فلسفه نمی دانم . ای خالق تمام همه این تبعیض ها من پاسخ می خواهم داری پاسخی ؟

خدایا اگر می دانی دریغ نکن و راستی اگر می شنوی مرا ، مرا آنچه می خواهی و می دانی  ده و ولی غم نده ، تبعیض رو متوقف کن و به من روی خوش نشان بده ای خالق من که من به خود خودت قسم بی اراده آمده ام باور کن این تنهاترین راستی است که دروغ پنداشته اند از آغاز .

 نمی دانم هر روزش روز بدتری برایم شده ، 18 روز گذشته اما دیوانه وار دیوانه شده ام ، انگار فقط اوست که همه جا هست و نیست . نمی دانم یکی می گفت چون به تو نیاز دارم گریه می کنم ، اما کاش می دانستند نیاز عاطفی که او دم از آن می زند برایم قابل توجیه نیست . فقط و فقط می دانم که دوست دارم . 

فقط کاش می دانستند و دوست داشتنم را به یاد سخره نمی گرفتند که هیچ زیباتر از دوست داشتن نیست ، کاش می دانستم تمام کلماتت در ذهنم هر لحظه طنین اندازند . دیگر نه هوای نوشتنی است از انچه در ذهنم می گذرد ، نه توان سکون دارم . به فریادم رس ای فریاد رس 

پ. ن. خیلی سخته روزا و شبات بشه کسی که نمی دونی واقعا هیچ نمی دونی 

    خیلی سخته نتونی از غصه هات بگی ، خیلی سخته نتونی بغض بشکنی ، خیلی سخته بدونی دیگه با تو نیست ، خیلی سخته خیلی .

خیلی سخته روزا و شبات بشه کسی که نمی دونی .....

واقعا نمی دونم .

شب و روزم اگه بی تو اگه تلخ اگه بی بو 

اگه سرد و اگه خسته پر دبوار و درخته 

من به تنهایی وفادار به نگاه تو گرفتار 

تو سکوتم فکر دیدار پل زدن اون ور دیوار

پشت این حصار سنگی خاطرات خوب و رنگی 

تو با من بد کاری کردی دل من دچار تنگی 

مه سرده پشت شیشه یا غبار از تو همیشه 

آخرش می بینم اون درخته و توی بیشه 

پ. ن . دقیقا 14 روز و 23:48 دقیقه گذشته . راستی سراینده این ابیات آقای علی پاشایی می باشد .

اول به سراغ يهودي‌ها رفتند 

من يهودي نبودم، اعتراضي نكردم . 

پس از آن به لهستاني‌ها حمله بردند 

من لهستاني نبودم و اعتراضي نكردم . 
 

آن‌گاه به ليبرال‌ها فشار آوردند 

من ليبرال نبودم، اعتراض نكردم 

سپس نوبت به كمونيست‌ها رسيد 

كمونيست نبودم، بنابراين اعتراضي نكردم . 

سرانجام به سراغ من آمدند 

هر چه فرياد زدم كسي نمانده بود كه اعتراضي كند.

برتولت برشت

پ .ن . دقیقا 12 روز و 12 ساعت  . چه  دقیق شده ام ! 

 شش روز گذشت . روز شمار تاریخ زندگی من همیشه بر همین منوال بوده ، اگر بشمارم روزهای سرد و سوت و کورش بیش از شادیهاست . اما می خواهم روزها را جوری دیگری ورق بزنم ، گذشته را گاهی چشم ببندم آنچه دیگر نمی خواهم باشند . 

مهم اینست که بازیچه نباشم و روزهایم مال خودم باشد . حال شاد و غمگین بودنش هم مال خودم ، دیگری نباشد که ندانم خودم مقصرم یا دیگری . روز شمار تاریخ روزهایم را گونه ای دیگر خواهم ورق زد . 

نمی دانم روزشماری از آنگونه یا اینگونه نو خواهم داشت ولی تلاش می کنم روزهایم آنگونه باشد که روزی پشیمان و توبه کار نباشم و برای خودم زندگی کرده باشم . ولی قول نمی دهم چون به خودم هنوز اطمینان ندارم که ثابت قدم باشم . 

پ .ن . راستی فردا تولد هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت امام رضا (ع) مبارک . این روزها عجیب دلم هوای ایران رو کرده ، کاش می شد کاش ، دو ساله که دورم از همه چی ، هیچ وقت فکر نمی کردم اینقدر دلم هوای ایران رو کنه . خیلی سخته تو غربت باشی و غربت هم حسابی خودش لوس کنه و نخواد این حس نامرد ازت جدا بشه ، خیلی سخته خیلی .

هنوز بی خبرم . می گن بی خبری خوش خبریه . فقط می گم خدا کنه . 

 به قول خودت اینم از بده روزگاره .

چشم به راهم هنوزم ....